İngiltere'nin başına Nigel Farage ya da küçük bir ihtimalle Liz Truss gelene dek, İngilterelilikten WASP İngilizliğe geçiş yaşanana dek; İngiltere'nin kadroları Dünya'nın her yerinde kaybetmeye mahkum 2025-2029 aralığında.
Türkiye'deki bu İngiltere'ye tabi muhalif olma hali, siyaset sosyolojisi Mayıs 2023'te Altılı Masa adlı Akp'nin geçmişteki en geri kadroları tarafından yönetilen rezillliğin yan yatıp çamura batmasıyla hükmünü bütünüyle yitirmişti. Zira, Dünya'da siyasi seçimler tarihinin en ağır yenilgisiydi. Bu bölüm zaten birkaç cümleden fazlasına değer bir içerik değil. Karından konuşmanın da hiçbir esprisi yok. Türkiye Cumhuriyeti'nin 1973-2012 aralığındaki iradi dağılma sürecinin geri kadrolarına kurtarıcı muamelesi yapan insanlar; ateş olsa cürmü kadar yer yakar.
Esas problem, Dünya'da 1946-2020 aralığının tortuları da dahil olmak üzere bütünüyle son bulduğu; Amerika Birleşik Devletleri'nin Dünya'nın son 52 yılında Çin Halk Cumhuriyeti'nden sonra 2 numaralı devlet biziz diyerek muntazam bir başarıyla deri değiştirdiği günlerde, Türkiye-İngiltere ilişkileri. Türkiye Cumhuriyeti, İngiltere'nin yönetiminde İngilterelileri değil de İngilizleri görüyor halisünatif bir yaklaşımla. Bu İngilizlere dair, David Cameron dışında zikredilebilen tek bir isim dahi yok. David Cameron'la iş yapıyoruz demek de, Türkiye'de bugün Tansu Çiller'le iş yapıyoruz demeye yakın bir bağlayıcılık keza ciddiyet barındırıyor.
Dünya'da tarih yazılan değil de, politika üzerinden tarih yapılan zamanlar. Siyasi manyeller sadece zaman kazandırabilir. Aman diyorum.