Lavarini derler coaching icin; burada febede iken cok linç yiyordu, ben beğeniyorum kendisini herkes looser diyor ama kuluple alakali bir durumdu o bence.
2025-2026 Kadın Voleybol Takımı (Galatasaray Daikin)
- Konbuyu başlatan Mert Dervişoğlu
- Başlangıç tarihi
- Okuma süresi: 0:20
Bence o haber doğru olmayabilir biraz beklemek lazım
Sylla ve Lavarini arası bozuktu Sylla'nın ayrılma sebeplerinden biride oydu diye hatırlıyorum.
Devlet stopaj gelirlerini yarı yarıya azalttırmış. Yine en başa dönüyoruz yani 
gidip stopaja güvenmeyeceksin zaten sponsorluklar ve kendi kaynaklarını kullanacaksın gerekirse zarar edeceksin. Başka şekilde büyüyemez bu kulüp lütfen artık bunu kabul edelim.
gidip stopaja güvenmeyeceksin zaten sponsorluklar ve kendi kaynaklarını kullanacaksın gerekirse zarar edeceksin. Başka şekilde büyüyemez bu kulüp lütfen artık bunu kabul edelim.Böyle bir koç olamaz ya çok net antremanda gereğinden fazla yükleme yaptı takıma.Bir takımının bütün smaçörlerinin sakatlanıp sağlıklı smaçörü olmadığı bir senaryo hiç hatırlamıyorum bir ilki başardı galiba bir tanesi sakat sakat zorunlu oynuyor pç smaçöre geçti zorunlu gibi bir senaryo hiç hatırlamıyorum.Keşke sadece smaçör olsa her mevki de sakatlar var libero harici.
Cibara babanın çiftliğinde herkes kafasına göre takılınca koca bir sezonun daha şimdiden çöpe gittiğini söyleyebiliriz. Barbolini gibi donuk, heyecansız ve kariyer hedefi olmayan bir adamı tutup Galatasaray gibi tutkulu ve hızlı voleybol oynayan bir takımın başına getirirsen olacağı buydu. Bu saatten sonra ligde ilk 4 ihtimali hemen hemen kalmadı gibi birşey. Bu dağınık ve vurdumduymaz haldeyken Cev Cup şampiyonluğu bile imkansız bence. Oyuncularda dağıldı bu ortamda. Yyatırımı 2.5 kat artırdığımız sezon göz göre göre çöpe gidiyor. Barbolini'nin hemen ve derhal gönderilmesi ve sezonun kalanının bir şekilde kurtarılmaya çalışması lazım.
Siz Voleybolu bildiğinize emin misiniz ? Veya lig statüsünü ? Ligde ilk 4 yaptığınızda playoff oynuyor ve bir şekilde kendinizi finale atma şansınız doğuyor. Geçen sene son derece vasat bir kadro ile neredeyse finale çıkıyorduk. Hadi finale çıkamadın ve yarı finalde elendin diyelim. O zamanda şampiyonlar ligine gitmek için yarı finalde elenen diğer takımla bir seri daha oynuyorsun ve kazanırsan şampiyonlar ligine katılma hakkı elde ediyorsun. Şimdi burada 4. ve 5. olmanın ne farkı derseniz işkembeden sallamış olursunuz.
Mallesef ben açıkçası futbol odaklı gidenlerinde bu şubeyi seneye çok takacağını da şuan düşünmüyorum.Geçen sene muazam bir hava geldi taraftar kitlesi geldi yoğun biçimde bütçe de 2 kat civarı arttı.Bu sene Cev Cup ve CL beraber gelse ve hızlı oyunumuza devam etsek taraftarda bütçe artışı da bu hızla giderdi.Ama Barbolini bilerek takımı batırmaya gelmiş gibi takılıyor yapılmaması gereken her şeyi yaptı adam.Keşke Biga bu sene de yönetseydi bu sene ilk 3 girip CL gidemezsek bütçe artışınında kesileceğini stabile geri dönebileceğimizi düşünüyorum.Ama Cev Cup gelir bir ihtimal kalan bütün maçları kazanıp ilk 3 yaparsak yine kenetlenir bu şube ama Barbolini baştayken çok zor.
Bu takımın sezonu, kadın basketboldaki 2017-2018 sezonuna ciddi şekilde benziyor. Galatasaray'ın ileri standartları gözetildiğinde, kulübün çapsız hali doğrusal bir süreçle sürüyor. Sebep de, Faruk Süren-Ünal Aysal düzeyinde bir Galatasaray başkanının olmayışı.
O takım, Marina Maljkovic'in Quigley'i kullanarak Avenida deplasmanından çıkabilmesi sayesinde Eurocup şampiyonu olmuştu. Aynı performans, yerel lige dönerek panayır vari hafta sonları yaratan erkek basketbol takımından beklenmiyor dahi hali hazırda. O sezon, Venezia'yla oynanan final ilk maçına gitmeyi tercih etmemiştim. Zira kulübün iş yapma biçimi, keza Galatasaraylıların kulüp ne şekilde yaşıyorsa yaşasın sorgusuz sualsiz adapte oluruz yaklaşımı en ufak bir tapını vaat etmiyordu. Eurocup şampiyonluğu üzerinden o takım ve sezon tarihe geçti. Soğuk ve tatsız bir Avrupa şampiyonluğu kazanmış oldu kulüp. Kadın voleybol takımını, 1 yılda itinayla bu noktaya getirebilmek ölçüsünde tersten büyük bir başarı.
Mecidiyeköy'den çıktık, Florya'dan çıkmak için kağıt işlerini bekliyoruz. Galatasaraylıların birbirini düzenli görebileceği bir mekansal bağlam kalmamışken büyük bir bütçe oluşturun, yok. Büyük bir bütçe oluşturmuyorken, mühendis mantığıyla çalışıyorsa dokunmayın; taş gibi takımı dişin kovuğunu doldurmayan bir bütçe artışı için bozmayın. O da yok.
İlkin konratı almışken, potansiyel Chieri finalinde saha içinde Quigley olur. İtalya gibi öncü bir ülkede, kiosk yönettirilmeyecek Barbolini-Bigarelli ikilisinden Marina Maljkovic falan çıkmaz. Yumuşatarak, tek işlevleri hatır gönül olursa olur. Saha içinde Sylla-Yuan Yuan ikilisi de çok büyümezse, bu takım 4. kez CEV Cup finali kaybeder. Hoş kazansa dahi, ikinci maç keşke Burhan Felek'te değil de İtalya'da olsaydı hissiyatı tarihsel tanıklığa çok daha baskın geliyor. 2017-2018 Eurocup şampiyonluğuna dair kimsenin edecek tek kelimesi, anlatacak tek bir anısı yok zira. Doğal olarak da süreç, Marina Maljkovic'in Fenerbahçe'yle Euroleague kazanarak çarklarını kırmasına dek gitti.
Mecidiyeköy'den çıkışı, Florya'dan çıkmak üzere oluşu anlamlı kıldığı sanrısıyla yaşanan profesyonel branşın; yine ileri Galatasaray standartları üzerinden, son 12 sezonun 1'i haricinde değil bu takımları koruma altına almak, kendisini kurtaracak yapabilirliği dahi yok. O sezona dair de, mahkeme süreci kapıda duruyor. 2014 sonrası Galatasaray, hem ensesine vurulduğunda lokmasını verir; hem de üstüne borçlu çıkar. Güç kavramı üzerinden, üstte yaşananlar tam da bunun sonucu.
O takım, Marina Maljkovic'in Quigley'i kullanarak Avenida deplasmanından çıkabilmesi sayesinde Eurocup şampiyonu olmuştu. Aynı performans, yerel lige dönerek panayır vari hafta sonları yaratan erkek basketbol takımından beklenmiyor dahi hali hazırda. O sezon, Venezia'yla oynanan final ilk maçına gitmeyi tercih etmemiştim. Zira kulübün iş yapma biçimi, keza Galatasaraylıların kulüp ne şekilde yaşıyorsa yaşasın sorgusuz sualsiz adapte oluruz yaklaşımı en ufak bir tapını vaat etmiyordu. Eurocup şampiyonluğu üzerinden o takım ve sezon tarihe geçti. Soğuk ve tatsız bir Avrupa şampiyonluğu kazanmış oldu kulüp. Kadın voleybol takımını, 1 yılda itinayla bu noktaya getirebilmek ölçüsünde tersten büyük bir başarı.
Mecidiyeköy'den çıktık, Florya'dan çıkmak için kağıt işlerini bekliyoruz. Galatasaraylıların birbirini düzenli görebileceği bir mekansal bağlam kalmamışken büyük bir bütçe oluşturun, yok. Büyük bir bütçe oluşturmuyorken, mühendis mantığıyla çalışıyorsa dokunmayın; taş gibi takımı dişin kovuğunu doldurmayan bir bütçe artışı için bozmayın. O da yok.
İlkin konratı almışken, potansiyel Chieri finalinde saha içinde Quigley olur. İtalya gibi öncü bir ülkede, kiosk yönettirilmeyecek Barbolini-Bigarelli ikilisinden Marina Maljkovic falan çıkmaz. Yumuşatarak, tek işlevleri hatır gönül olursa olur. Saha içinde Sylla-Yuan Yuan ikilisi de çok büyümezse, bu takım 4. kez CEV Cup finali kaybeder. Hoş kazansa dahi, ikinci maç keşke Burhan Felek'te değil de İtalya'da olsaydı hissiyatı tarihsel tanıklığa çok daha baskın geliyor. 2017-2018 Eurocup şampiyonluğuna dair kimsenin edecek tek kelimesi, anlatacak tek bir anısı yok zira. Doğal olarak da süreç, Marina Maljkovic'in Fenerbahçe'yle Euroleague kazanarak çarklarını kırmasına dek gitti.
Mecidiyeköy'den çıkışı, Florya'dan çıkmak üzere oluşu anlamlı kıldığı sanrısıyla yaşanan profesyonel branşın; yine ileri Galatasaray standartları üzerinden, son 12 sezonun 1'i haricinde değil bu takımları koruma altına almak, kendisini kurtaracak yapabilirliği dahi yok. O sezona dair de, mahkeme süreci kapıda duruyor. 2014 sonrası Galatasaray, hem ensesine vurulduğunda lokmasını verir; hem de üstüne borçlu çıkar. Güç kavramı üzerinden, üstte yaşananlar tam da bunun sonucu.